Hungry hippo

Een vriendin van mij heeft iets met nijlpaarden. Ze heeft er al flink wat van pluche, waaronder een levensgrote. En zo had ik het plan opgevat om een klein nijlpaardje voor haar te haken.

Eerst op zoek naar een patroon. En ik vond dit patroon. Eerst eens gevraagd of ze nog een voorkeur had voor een kleur, ik was al helemaal klaar voor een heerlijk roze, paars of knalblauw nijlpaard. Nee hoor, nijlpaarden zijn grijs aldus A. Tsja. Op naar de grote winkel van alles, garen, kralen, knopen, lintjes, naalden en alles wat je maar kunt bedenken. Grijs garen was zo gevonden. Poppenogen ook, dus haken maar.

Maar wat heb ik ontdekt, amigurimi haken vind ik helemaal niet leuk! Alleen maar vasten, dat wordt keihard en haakt voor geen meter. Dus nu ligt er tijden een grijze snoet en een half hoofd te wachten tot ik er eens mee verder ga.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in amigurimi, katoen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s